Blog: Gelijke behandeling?

Gisteravond besloot de raad in meerderheid om vluchtelingen met een verblijfsstatus geen voorrang meer te verlenen bij het zoeken naar huisvesting. Wij noemden dat een triest besluit.

“Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld.” Zo begint art. 1 van onze grondwet. Het siert de entree van de Lelystadse raadzaal.

Gisteravond besloot de raad in meerderheid om vluchtelingen met een verblijfsstatus geen voorrang meer te verlenen bij het zoeken naar huisvesting. Wij noemden dat een triest besluit. Waarom? Mensen met een verblijfsstatus hebben nu geen andere rechten dan andere Lelystadse woningzoekenden.

De indieners van het voorstel spraken zelfs van “gelijke behandeling”. En daar zit nou net de kneep. Inderdaad, gelijke behandeling. Om dat begrip goed te begrijpen staat hierboven het eerste deel van art. 1 van de Grondwet. Dat artikel eist, terecht, dat mensen “in gelijke gevallen gelijk behandeld” moeten worden, met andere woorden: iemand met een verblijfsstatus die (volgens de landelijke regels) in Lelystad gehuisvest moet worden, heeft op dat moment geen huisvesting. En is wel burger van deze stad. Voor deze mensen geldt hetzelfde als bijvoorbeeld voor die (in het debat ook aangehaalde) gescheiden vrouw met kinderen die haar huis uit moet. In gelijke gevallen gelijk behandelen betekent dan dus voor beiden: een voorrangsstatus op de sociale woningmarkt.

Maar er zijn tal van andere redenen waarom de samenleving er belang bij heeft deze groep snel adequaat te huisvesten. Om goed en snel te integreren zijn drie factoren cruciaal: de taal, actieve deelname aan de samenleving (liefst door werk) en een woning. Overigens geldt dat ook voor vele anderen. Daarom is er ook zo’n actief armoedebeleid in Lelystad en proberen we zo veel mogelijk mensen aan het werk te krijgen.

Daarom is het ook zo schrijnend dat de meerderheid in de gemeenteraad er maar niet aan wil dat fatsoenlijk in de behoefte aan sociale woningbouw voorzien moet worden. Zij blijven vasthouden aan strakke percentages. Ondanks toenemende wachtlijsten. Alsof 5 procent meer sociale woningbouw leidt tot een ramp voor de stad, zo klinisch wordt daarnaar gekeken. En ook dat vinden wij van GroenLinks Lelystad triest.